الان که بیخواب شده ام و گل پسر خوابه، گفتم چندتا از تحولات جدیدش رو بنویسم که یادم بمونه، به ویژه بعدا که اینا رو میخونم برام خیلی لذت بخشه. گل پسر از دو سالگی به بعد شدیدا فاز استقلال داره یعنی هرکاری رو میخواد خودش انجام بده که در کل خوبه ولی خب گاهی روی مخ هم هست. به جای "خودم"، میگه "منم"، یعنی هر کاری میخوای براش انجام بدی میگه "منم" و میخواد خودش انجام بده.
مثلا قبلا خودم دستاش رو میشستم و قشنگ کف مالی و تمیز میکردم ولی خب الان میگه خودم انجام بدم و فقط خیس و گربه شور میکنه البته.
دیگه اینکه غذا رو باید خودش بخوره. تا الان عموما غذاهای خشک رو با دست یا چنگال خودش می‌خورد اغلب ولی الان با قاشق هم دوست داره خودش بخوره و یک قاشق رو که پر میکنه تا برسونه به دهانش، خون به جیگر میشم و در عمل هم نصف محتویات قاشق به دهانش میرسه و نصفش میریزه. دیشب عدسی داشتیم و برای اولین بار خواست خودش غذای نسبتا رقیق رو با قاشق بخوره و با ریخت و پاش فراوان، موفق شد.
در کل از این پروسه راضی ام، هرچند زحمتم چند برابر شده.
دیروز اتاقش رو مرتب کردم و اغلب اسباب بازی ها رو که توی قفسه دم دستش بود به کمد منتقل کردم و فقط چندتا رو باقی گذاشتم چون حس کردم اینقدر این اسباب بازی ها دم دستش بوده که دیگه لذتی نمیبره و صرفا شلوغ بودن قفسه ها باعث شده تمرکزش کم بشه. حتی توپ ها و ماشین ها رو کم کردم . حالا تصمیم دارم روزی یکی دو تا رو براش بیارم تا بتونه با تمرکز بازی کنه مثلا یه ربع لگو بازی کنه یا نقاشی بکشه یا برج بسازه و ... به نظرم اینجوری بیشتر لذت میبره و تمرکزش بیشتر میشه.
دیروز برای اولین بار بهش خمیربازی دادم و خودمم کنارش کلی بازی کردم و چیز میز ساختم. اونم اول کمی حس تعجب داشت ولی کم کم خوشش اومد.
دیگه اینکه یه خانه بازی دم خونه مون هست که تازه کشفش کردیم. خیلی بزرگ و خوبه ولی خب مثلا پنجشنبه جمعه ها تعطیله و کمتر میتونیم بریم. ولی احسان چند بار گل پسر رو برده، بعد من توی کانال این خانه بازی عضوم و اون روز دیدم عکس احسان و گل پسر رو گذاشته مثلا به عنوان پدر مهربون و این حرفا. خلاصه که بچه ام داره به چهره سرشناسی در محله تبدیل میشه. البته بماند که مادر اگه صد بار بچه رو ببره اینور اونور به چشم کسی نمیاد ولی بابا اگه ببره تبدیل میشه به پدر مهربون.
همینا دیگه، دوست دارم ثبت کنم این لحظات رو. چون به ویژه خودم این چند وقت چندبار پست‌های قبلی رو خوندم و دیدم چه خوبه که ثبت کردم.
در حال حاضر ذهنم خیلی درگیر از پوشک گرفتنه و یه پروژه وحشتناک برام به نظر میرسه.
از جمله لذت‌های زندگی برای من خوردن پاستیل در حین کتاب خوندنه و الان این لذت برام مهیاست و میخوام بعد از این پست برم سراغش. به دلیل مضرات پاستیل، اصولا قانونم اینه که فقط از دو جا میخرم یعنی فقط وقتی باغ کتاب یا شهربازی شاپرک بریم به خودم اجازه میدم بخرم و خب امروز صبح باغ کتاب بودیم و بنابراین تونستم بخرم. بعد از این پست میخوام برم ادامه کتاب در رو بخونم با پاستیل عزیزم. در خیلی سریع و روان پیش میره ولی من متاسفانه کمی کند شدم در خوندن. البته هفته پیش واقعا هفته سختی برای من بود و یک تصمیم بسیار مهم رو باید میگرفتم و مهم تر اینکه باید این تصمیم رو برای محل کارم توجیه میکردم و این خیلی انرژی زیادی ازم گرفت. البته خدا رو شکر در نهایت همه چیز خیلی بهتر از اونچه تصور میکردم پیش رفت. حالا که ذهنم خلوت تر شده دوباره باید برگردم روی ریل. به ویژه که حتما میخوام اول مهر که اتفاقا چهارشنبه است و من تعطیلم، خانواده تیبو رو شروع کنم.
چند روز پیش برای گل پسر به دفتر نقاشی خریدم از دم اداره و دو سه باری باهم نقاشی کشیدیم البته من کشیدم و ایشون خط خطی کرده ولی همین پروسه خیلی برام لذت بخشه. اصلا یه جورایی من هدفم از بچه دار شدن این بود که باهاش نقاشی بکشم. بعد خیلی جالبه که دیروز برای چکاپ دوسالگی بردمش مرکز بهداشت و یه لیست سوالات مربوط تکامل دادن و دیدم چندتاش مربوط به نحوه نقاشی کشیدن بچه است نگو اصلا باید باهاش این کار رو انجام می‌دادیم تا حالا.
خودمم دیروز صبح زود رفتم آزمایش دادم. گفته بودم اوایل مرداد از دکتر زنانم وقت گرفته بودم و واسه ۳۱ شهریور وقت داد؟ حالا تازه چند روز پیش از مطبش زنگ زدن که خانم دکتر داره میره مسافرت و نوبتت کنسل شده و ۹ آبان بیا. دیگه منم از یه دکتر دیگه وقت گرفتم برم چکاپ.
یکشنبه ۲۲ شهریور دهمین سالگرد ازدواج ماست. سال ۹۵ عقد کردیم، روز عید قربان بود.توی این ده سال خیلی خیلی زیاد بالا و پایین داشتیم و اتفاقات عجیب غریبی رو پشت سر گذاشتیم ولی در مجموع از زندگی ام راضی ام .
خیلی خوشحالم از اومدن پاییز. من عاشق ظهرهای پاییزی ام. بوی دانشگاه و درس داره برام.
امروز تولد گل پسر رو توی مهد گرفتم و یه باری از دوشم برداشته شد. میدونم که خیلی ها تولدهای آن چنانی برای بچه هاشون میگیرن و مثل فرفره همه چیز رو راست و ریس میکنن و خودشونم خیلی خوشگل و همه چیز تموم توی جشن حاضر میشن ولی راستش هماهنگی همین جشن خیلی خیلی ساده روی ذهنم سوار شده بود و دوست داشتم خوب برگزار بشه و خلاص بشم.
خلاصه همون شنبه بهم گفتن اگه بخوای میتونی دوشنبه همین هفته بگیری (چون قبلا گفته بودن دوشنبه یه جشن دیگه دارن و من باید هفته آینده بگیرم) منم قبول کردم. چون دیدم هم به تولد واقعیش نزدیکه (تولدش دیروز بود که خب تعطیل رسمی بود) و هم اینکه اگه نگیرم هی میخوام یه هفته راجع بهش فکر و خیال کنم. دیگه همون شنبه ظهر رفتم قنادی دم اداره و کیک سفارش دادم. البته بهم گفته بودن خودت کیک بپز و بچه ها اگه کیک خامه ای نخورن بهتره (در پرانتز بگم که خیلی راضی ام از اینکه مهدشون اهل جینگولک بازی و کلاس باله و رقص و پیانو و دوزبانه و ... نیست. واقعا به طبیعت زندگی بچگانه نزدیک تره به نظرم) ولی خب من چندان هنری در کیک پزی ندارم و وقتش رو هم البته ندارم و دیدم بهتره سفارش بدم. یه کیک دو کیلویی سفارش دادم و گفتم روش ژله زرد کار کنن چون لباسی هم که در نظر داشتم بپوشه ترکیب آبی و زرد بود. قیمت کیک شد یک میلیون و هشتصد.
بعد هم دیروز رفتیم باغ کتاب و از اونجا یه ماشین و یه بازی فکری تقریبا شبیه لگو به عنوان کادو براش خریدیم. البته کادوی اصلی یه سه چرخه بود که دو روز قبلش خریده بودیم ولی خب دو تا چیز کوچیک هم خریدیم که توی مهد بهش هدیه بدیم. این دو تا هدیه شد یه میلیون. بعد هم کیک و آبمیوه به تعداد بچه ها خریدیم که اونم حدود یک تومن شد. یه چندتا بادکنک زرد و آبی هم گرفتیم. یعنی یه تولد با حدود چهار تومن گرفتیم و فکر کنم میتونیم رکورد ارزان ترین تولد سال رو به خودمون اختصاص بدیم. البته که خب مهمونا خیلی کم بودن و کلا ده تا بچه توی مهدن.
ولی خب انصافا خوش گذشت. و مهمتر اینکه یه نکته خیلی خوب برای من داشت. من امروز مرخصی گرفته بودم و صبح رفتم گل پسر رو به مهد تحویل دادم و بعدش رفتم سراغ تحویل گرفتن کیک. بعد با کیک اومدم مهد. اونجا حدود یه ساعتی نشستم تا بساط جشن آماده شد. توی این مدت توی سالن اصلی مهد بودم و گل پسر توی کلاسش بود و اصلا نمیدونست من اومدم. دیدم چقدر اونجا آرامش داره و راحته. کلا فضای مهد برام خیلی دوست داشتنی شد و این به نظرم مهمترین نکته امروز بود.
حالا کلی عکس و فیلم گرفتن که منتظرم به دستم برسه. خودم چندتایی گرفتم البته ولی خب از اونجا که گل پسر تا منو دید دیگه اغلب توی بغلم بود نتونستم درست و حسابی عکس و فیلم بگیرم و به ذهنم هم نرسید گوشیمو بدم ازم بگیرن. خلاصه الان منتظرم برام بفرستن.
.
گل پسر آزمایش چکاپ دوسالگی داد و امروز جوابش اومد. خدا رو صد هزار بار شکر انگار جوابش خوبه و چیزی کم و زیاد نیست. امسال مثل بچه آدم رفتم نیلو و درست و حسابی ازش آزمایش گرفتن. پارسال از فشاری که سر خونگیری ازش بهم وارد شد تا دو روز سردرد داشتم. چهارشنبه نوبت گرفتم برم جواب رو به دکترش نشون بدم.
.
دارم کتاب در رو میخونم. خیلی فضا و داستانش رو دوست دارم. از اول مهر هم که میخوام خانواده تیبو رو شروع کنم. ذوق دارم براش.
.
یه مدته از وضع کار کردنم اصلا راضی نیستم. با تمرکز کم کار میکنم و فقط امور رو میگذرونم. حالا تصمیم دارم از فردا درست و دقیق کار کنم. به نظرم اینکه دیدم گل پسر توی مهد راحته خیلی به افزایش تمرکزم کمک میکنه.
برقمون قطع شده الان. شانس من اینه که چهارشنبه ها که تعطیلم نوبت قطعی برقمونه و دقیقا هم سر ظهر. خدا میدونه چقدر این شرایط با یه بچه سخته. حالا این مدت واسه اینکه کمتر سخت باشه، گل پسر رو حدود نیم ساعت مونده به قطعی برق میخوابوندم تا تقریبا نصف زمان رو خواب باشه و اذیت نشه. امروز که تازه از شش صبح هم بیدار بود و منم پریود شده بودم و کلا دلم پر می‌کشید واسه دو دقیقه استراحت. بردم خوابوندمش و تازه داشت چشماش گرم میشد که بابای احسان زنگ زد به تلفن خونه و بچه رو بدخواب کرد. نمیدونید چقدر اعصابم خورد شد. نمیدونم چندمین باره که با بی وقت زنگ زدن به خونه، یکیمون رو بدخواب کرده ان. احسان میگه بهشون تذکر داده ام حالا نمیدونم واقعا داده یا نه. خودمم سعی میکنم تلفن رو که برمیدارم حس عذاب وجدان بهشون بدم که بیدارمون کردن و علنا میگمدخب سر ظهر بچه کوچیک خوابه و اکه کارتون خیلی اضطراریه به موبایل زنگ بزنید ولی گوششون بدهکار نیست. حالا تصمیم گرفتم کلا تلفن خونه رو بکشم. چون فقط هم اینا زنگ میزدن بهمون.
دوباره با ضرب و زور گل پسر رو خوابوندم ولی خب خودم دیگه خوابم نبرد و سرم سنگینه. عصر هم گل پسر نوبت دکتر داره و اگه نمیخوابید بدقلقی میکرد.
کلا یکی از چیزایی که بهش پی بردم اینه که هماهنگی زمان خواب و بیداری یه عنصر مهم برای ارتباط با آدماست. خب ما که کارمندیم حدود هشت و نه میخوابیم و شش و هفت صبح بیداریم پس دوازده برامون سر ظهر محسوب میشه ولی مثلا یه دوستی داشتم که خانه دار بود و همسرش هم مغازه داشت، خونه شون کوچه بغلی بود،بعد مثلا من ساعت یازده صبح پیام میدادم بیا بچه ها رو ببریم پارک، میگفت ما الان بیدار شدیم. در حالی که من میخواستم بچه رو نیم ساعتی ببرم پارک و بیاد دوباره خواب ظهرش رو انجام بده. البته از اونور هم اون مثلا یازده شب پیام میداد الان شوهرم اومده میخوایم بریم بیرون در حالی که نصف شب بود واسه ما. اینجاست که نسبیت زمان مشخص میشه ها.
ولی خب خداییش شما وقتی دوازده ظهر بخواین به خونه کسی که بچه کوچیک داره زنگ بزنید نمیگید شاید خواب باشه؟ یا من زیادی باملاحظه ام؟.
.
دارم کیمیاگر رو میخونم از پائولو کوئیلو. دوستم پارسال بهم کادو داده بود. بعد که سیدارتها رو خوندم حس کردم اینم تو همین حال و هواست و شروع کردم به خوندنش و البته درست حس کرده بودم. کتاب قشنگیه. یادمه یه مدت پائولو کوئیلو خیلی گل کرده بود ولی من حس میکردم زرده و هیچی نخوندم ازش. ولی الان بدم نیومده. خیلی هم روان جلو میره.
بعدش میخوام در رو بخونم از ماگدا سابو. باورتون میشه یک میلیون تومن خریدمش؟ زیاد نیست واسه یه کتاب قطع جیبی نسبتا کوچیک؟
راستی دیدید دیگه کتابا روشون قیمت ندارن و کیو آر کد دارن که هی بتونن قیمتشون رو بالا ببرن؟
تصمیم دارم از اول مهر خانواده تیبو رو بخونم و شاید چهار جلدش رو مثلا تا آخر سال تموم کنم.