الان کجام؟ کافه دم خونه

مامانم اومده تهران و هفته دیگه داره برمیگرده. منم گفتم از این فرصت استفاده کنم و چهارشنبه برم دنبال یک سری کار بانکی. تاریخ انقضای یکی از کارت‌هام تموم شده بود و باید کارت جدید میگرفتم. یه پولی رو هم باید جابجا میکردم. این وسط یه کارت هدیه هم واسه مامانم گرفتم. 

الان هم گفتم از فرصت استفاده کنم و بیام کافه یه ربعی خلوت کنم تا ذهنم آروم بگیره. هفته های پیش خیلی تند و پرکار گذشته و به دلایلی که البته خیلی منطقی هم نیست و بیشتر از حساسیت های ذهنی خودم ناشی میشه، اوضاع روحی ام هم در تلاطم بوده. 

باید بگم که جلد اول خانواده تیبو احتمالا همین آخر هفته تموم میشه. تا اینجا شخصیت آنتوان رو خیلی دوست دارم ولی به نظرم در طول داستان خیلی درگیر فراز و نشیب خواهد شد. ژاک هم خوبه و حتی پدرشون. کلا خانواده دوست داشتنی هستن برام.

یک سری طرح بسیاااار بلندپروازانه برای کار و زندگی حرفه ای ام دارم که منتظرم اوضاع کمی به ثبات برسه و ببینم چطور میشه سراغش رفت. 

راستش هر موقع کسی میاد تهران و یه مدت پیشمون میمونه و گل پسر رو پیششون میذارم میفهمم چقدر همون زندگی خودمون که کسی نیست و گل پسر میره مهد و ما هم مشغول خودمون هستیم بهتره.

اینقدر دیر نوشتم که واقعا هیچی تو ذهنم نیست. دلم میخواد دست کم هفته ای یک پست بذارم ولی چه کنم که نمیشه